tiada

apa yang lebih baik daripada memikirkan apa yang bakal berlaku, dan pasti berlaku. sebuah penantian yang penuh kesabaran, dan dalam kesabaran tersebut itu adalah sebuah nikmat. dan kita saling memahami, saling bertaut mata dan mengangguk dan berpaling arah kerana tiada apa lagi yang perlu diuturkan. dalam dunia yang penuh pura-pura, kacau dan dusta ini, penemuan sebuah keyakinan, iaitu kau dan aku, ini  cukup untuk menenangkan hati dan memberi secebis harapan bahawa bahagia itu wujud.